Ο Ζωρζ Μπαρέρ (Georges Barrère) πράγματι υπήρξε από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες του γαλλικού φλάουτου γύρω στο 1900, και ήταν από τους πρώτους δασκάλους φλάουτου στη Schola Cantorum στο Παρίσι, όταν το ίδρυμα βρισκόταν στα πρώτα του χρόνια (ιδρύθηκε το 1894 από d’Indy, Bordes και Guilmant).

Georges Barrère (1876–1944)

Ο Georges Barrère θεωρείται από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της Γαλλικής Σχολής Φλάουτου στις αρχές του 20ού αιώνα.

Σύντομο βιογραφικό

Γεννήθηκε στο Μπορντό και σπούδασε στο Conservatoire de Paris με τον περίφημο Paul Taffanel, που θεωρείται πατέρας της σύγχρονης τεχνικής φλάουτου.
Υπήρξε μέλος του Société des Instruments à Vent καθώς και διάφορων παρισινών ορχηστρών.
Το 1905 μετακόμισε στις ΗΠΑ όπου έκανε μεγάλη καριέρα, ιδρύοντας το Barrère Ensemble of Wind Instruments, ένα από τα πρώτα αμερικανικά σύνολα ξύλινων πνευστών.

Ρόλος στη Schola Cantorum

Η Schola Cantorum ιδρύθηκε το 1894 από τους Vincent d’Indy, Charles Bordes και Alexandre Guilmant ως εναλλακτικό ίδρυμα στο Conservatoire, με πιο αυστηρή προσήλωση στην παλαιά μουσική (Gregorian, πολυφωνία, μπαρόκ).
Ο Barrère εντάχθηκε στη σχολή ως ο πρώτος καθηγητής φλάουτου γύρω στο 1900, όταν το τμήμα οργάνων πνευστών διαμορφωνόταν.
Η διδασκαλία του εκεί συνδεόταν με το ύφος της γαλλικής σχολής — καθαρός τόνος, λεπτή φρασεολογία, κομψότητα και τεχνική ακρίβεια.
Η παρουσία του συνέβαλε στο να δοθεί στο ίδρυμα υψηλό επίπεδο στα ξύλινα πνευστά, σε μια περίοδο όπου η Schola εστίαζε κυρίως στη φωνητική πολυφωνία και την εκκλησιαστική μουσική.

Ωραία Γιάννη — σου τα ετοιμάζω και τα τρία, καθαρά και οργανωμένα.
Ακολουθούν:

Χρονολόγιο Georges Barrère (1876–1944)

1876 – Γεννιέται στο Μπορντό.
1890 – Εισάγεται στο Conservatoire de Paris.
1890–1895 – Σπουδάζει φλάουτο με τον Paul Taffanel.
1895 – Κερδίζει Πρώτο Βραβείο φλάουτου στο Conservatoire.
τέλη 1890s – Παίζει σε ορχήστρες στο Παρίσι, συμμετέχει στο Société des Instruments à Vent.
1900 – Γίνεται πρώτος καθηγητής φλάουτου στη Schola Cantorum, σε ηλικία μόλις 24 ετών.
1905 – Μεταναστεύει στις ΗΠΑ μετά από πρόσκληση του Walter Damrosch (New York Symphony Orchestra).
1905–1920 – Χτίζει μεγάλη καριέρα ως σολίστ και παιδαγωγός στη Νέα Υόρκη.
1910 – Ιδρύει το Barrère Ensemble of Wind Instruments, από τα πρώτα αμερικανικά σύνολα ξύλινων πνευστών.
1918 – Κάνει πρεμιέρα του Density 21.5 του Varèse (γράφτηκε για τον Barrère).
1920–1944 – Διδάσκει, παίζει, ηχογραφεί και αναπτύσσει την αμερικανική σχολή φλάουτου.
1944 – Πεθαίνει στη Νέα Υόρκη.

Αναλυτικό προφίλ της Γαλλικής Σχολής Φλάουτου (19ος–20ός αι.)

Η Γαλλική σχολή θεωρείται η βάση της σύγχρονης τεχνικής και αισθητικής του φλάουτου.

Κύρια χαρακτηριστικά

Καθαρός, διάφανος ήχος με φωτεινό timbre.
Ελαφριά και κομψή άρθρωση, με έμφαση στη μουσικότητα.
Ευελιξία στο vibrato (ελάχιστο έως καθόλου στην εποχή του Barrère).
Τεχνική στα δάχτυλα με ακρίβεια και ομοιογένεια.
Ευγένεια στον φραζάρισμα — «γραμμικό» legato.

Μεγάλοι εκπρόσωποι

Paul Taffanel – ο «πατέρας» της σύγχρονης φλαουτιστικής παράδοσης.
Philippe Gaubert – μαθητής του Taffanel· συνέδεσε ποίηση και τεχνική.
Louis Fleury – ειδικός στο μπαρόκ ρεπερτόριο.
Georges Barrère – διεθνής πρεσβευτής της σχολής στη Νέα Υόρκη.

Συνεισφορά

Νέο ρεπερτόριο (Taffanel, Gaubert, Enesco, Debussy, Varèse).
Νέα παιδαγωγική μεθοδολογία.
Διάδοση του σύγχρονου συστήματος Boehm.

Barrère και τη Schola Cantorum

Ο Georges Barrère και η Schola Cantorum γύρω στο 1900

Στις αρχές του 20ού αιώνα, το Παρίσι ήταν το επίκεντρο της καλλιτεχνικής αναζήτησης και της μουσικής καινοτομίας. Η Schola Cantorum, που είχε ιδρυθεί το 1894 από τους Vincent d’Indy, Charles Bordes και Alexandre Guilmant, λειτουργούσε ως αντίβαρο στο Conservatoire de Paris, δίνοντας έμφαση στην παλαιά μουσική, στη θεωρητική κατάρτιση και στην πειθαρχία της ερμηνείας.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο νεαρός Georges Barrère, απόφοιτος του Conservatoire και μαθητής του Paul Taffanel, έγινε το 1900 ο πρώτος καθηγητής φλάουτου στη Schola. Παρότι η σχολή ήταν πιο επικεντρωμένη στη φωνητική πολυφωνία και στην εκκλησιαστική μουσική, η παρουσία του Barrère συνέβαλε στο να καθιερωθεί ένα υψηλό επίπεδο στα ξύλινα πνευστά.

Ο Barrère μετέφερε στη Schola τη γαλλική αισθητική του Taffanel: καθαρότητα φράσης, κομψότητα, ακρίβεια άρθρωσης και καλλιέργεια του τόνου. Οι μαθητές του λάμβαναν μια παιδεία που ισορροπούσε την τεχνική αρτιότητα με την καλλιτεχνική ευαισθησία, χαρακτηριστικά που θα τον συνοδεύσουν και στα επόμενα χρόνια της καριέρας του.

Η σύντομη αλλά ουσιαστική διδασκαλία του στη Schola Cantorum αποτέλεσε την αρχή μιας διεθνούς πορείας που θα τον οδηγούσε λίγα χρόνια αργότερα στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου θα γινόταν μία από τις πλέον επιδραστικές μορφές της αμερικανικής φλαουτιστικής παράδοσης.